Tijdens de Tweede Wereldoorlog neemt een groep van 800 Georgische krijgsgevangenen dienst in het Duitse leger. Zij worden op Texel gestationeerd en voeren klussen uit voor de Duitse bezetting. Het is een hard maar aanvaardbaar bestaan, tot de Georgiërs naar Arnhem worden gestuurd om te vechten tegen de oprukkende geallieerden. "We besloten dat het beter voor ons was om ons op Texel dood te vechten", vertelt een van de overlevende Georgiërs in de film.

       De Georgische Opstand op Texel begint succesvol maar heeft verreikende gevolgen gehad, ook voor de bevolking van Texel. Het Duitse leger stuurde een grote legermacht naar het eiland om de opstand de kop in te drukken. Honderden Duitsers, Georgiërs en Texelaars komen om.

       De oorzaken en het verloop van ‘De Russenoorlog’ — zoals de opstand op Texel wordt genoemd — worden aan de hand van Nederlandse en Georgische ooggetuigen gereconstrueerd. Het wordt al snel duidelijk dat niet alle Texelaars het heroïeke beeld van de opstand met de opstandelingen delen. Veel eilanders zijn nog steeds kwaad over de in hun ogen overhaaste acties van de Georgiërs. In de film worden de interviews, waarin de woede en pijn van de meestal nuchtere eilanders naar boven komt, afgewisseld met beelden van het eiland Texel, een vredige plek waar ooit deze bijna vergeten tragedie afspeelde.